"Гүнж Хатан" - Тэнгэрт бүжих Гарди шувуу хэмээх Тэргүүн бүлэг - I

Аглаг буйдхан газарт ирээд даруй хоёр он өнгөрчээ, эцэг минь яагаад энэ газарт орд өргөө бариулж, намайг энд суулгасан юм бол доо гэж хатан бодоод уртаар санаа алдав.  Уртын дууны хөг аялгууг дахин сонсох заяагүй, уудам цэлгэр тал нутгийг дахиж харах хувьгүй юм даа гэж бодох тусам сэтгэл санаа нь хэцүүхэн байх авай.

"Гүнж Хатан" - Амарлингуй Гүнж хэмээх Оршил бүлэг

✧ Эхлэл

Энх Амгалангийн арван наймдугаар он.  

Усны гурван түмэн хэмээн нэрлэгдэж байсан Зүрчид угсааны манж нар хүчирхжин, Манж Дайчин хэмээх төрт улсаа байгуулж, ойр орчмийн угсаатангуудыг өөртөө нэгтгэж байсан цаг. Дотор газрын ард иргэд нэгэн зууны турш тал нутгийн Монголчуудаас сүрдэн айж, тэдний удирдлага захиргаан дор аж төрж байсан бол одоо хагас нүүдэлчин манж нарын захиргаанд харьяалагдах болоод хагас жарныг илээжээ.  

Би Монгол хэлээрээ ярьсан!

Сонин, сонирхолтой хүмүүс их байх юм аа.
Монголчууд бүгдээрээ олуулаа болцгооё, олон хүнүүд байвал манай улс хөгжих гээд байна гээд л байдаг. Гэхдээ энэ уриалга арай л түргэдсэн болов уу гэж би бодох юм.

Амьдрал үргэлжлээд л байна даа.

Хэшээл дууслаа. Одоо яана вээ! Дүнгүүд минь hайн гараха болтогой гэж би өөрөө өөртөө хэлж, юрөөжэ байнаб.. Ёhотой hонин байна даа.

Хазара-Монгол дүүгээс нь "Хайртай гэж хэлж өгөөч"

Хан тэнгэрт дүүлэн нисэх

Хөх шувуу чамд би 

Хүсэл юугаан шивнэж хэлье

Хүргэж өгөөрэй үгсийг минь

Нэргүй бэсрэг зохиол

Говийн наран эгц дээрээс хурцаар шарсан, нохой гаслам халуун өдөр холын аянд туйлдан ядарсан тэмээнүүд хүзүүгээ сунгаж аажим боловч хол хол алхална.
Алсын газраас харагдах хуурамч зэрэглээ зөн совинг зөгнөж буй гэлтэй сүүнэгзэлэн үзэгдэнэ.
Холын аянд туйлдан ядарсан тулгар биетэй Эх анхны үрээ тэсэн ядан хүлээж, эцгийн дээлийг учиг шингээтэл оёж, эхийн хэвлийгээс унах гэж яарсан үр нь үе үе тонгочиж ижийг зовооно.

Хорвоогийн наран улааран хаяарч

Хорвоо дэлхий харанхуйд автана

Хоёр яс хагацах гэж зовж

Хөрст орчлон бас зовооно

Аян замын жингээ зогсоож

Алс газар буудлан зогсов

Ангир ижийн хөх ивлэж

Алдарай үр амьдрал үзэх гэж яарна

Хоёр яс хагацах гэж зовж

Хорвоо дэлхийг айдаст автуулна

Хонь цаг хүртэл хүчлэн өвдсөөр

Хөөрхий үр нь сая нэг төрнө

*  *  *  *

Хонгор үрээ манцуйлан боож

Хоёр гар дээрээ өргөн барьж

Холоос ирэх эцгийг харуулдан

Хоёр хацар дээр нь зөөлөн үнэснэ

Хөрст дэлхийд хүмүүн төрнө

Хүн заяаг олж төрнө

Хөхмонголд хүү төрнө

Хил манах хүн болно.....

Монггул ун Нигуца Тобчийа ин Тэүхэ! ᠮᠣᠩᠭᠤᠯ ᠤᠨ ᠨᠢᠭᠤᠴᠠ ᠲᠣᠪᠴᠢᠶ᠎ᠠ ᠢᠢᠨ ᠲᠡᠦᠬᠡ

Дүгрэг еэвэнд хадгалсан нууц

Дөрвөлжин ширээнд өрсөн зууш

Төрөө алдсан гунигт түүх

Түмнээ гаслагасан цуст түүх

Түүх эхэлюү, энэ ажуу