Толь бичгийн тухай хэд гурван санал...

Ухаан орсон цагаас минь хойш гэрт минь зузаан хуудастай, хатуу хавтастай ногоон ном байдаг байлаа. Аав минь үе үе номыг сөхөж, хэрэгтэй зүйлсийг тэмдэглэн авдаг байв. 3-р ангид Монгол бичиг орсон цагаас эхлэн ногоон өнгөтэй тэр л ном миний амьдралын чухал хөрөнгө болж ирсэн. Миний ямар номны талаар ярьж байгаа талаар уншигч авхай тааварласан биз ээ. Тэрхүү НОГООН НОМ бол Я.Цэвэл гуайн "Монгол хэлний товч тайлбар толь" болой. Монгол хэлэндээ хайртай хэн бүхний ширээний ном болох уг толь нь манай улсын хэлшинжлэлийн сод-оргил бүтээл гэж би боддог.

Монгол бичиг заахад учир бий шүү, Багш нараа!

Манай найзын дүү өнгөрсөн жил 7-р ангид элсэн суралцлаа. Шинэ шинэ хичээл нэмэгдэж орсны нэг нь МОНГОЛ БИЧИГ. Өнөө жаалхүү чинь Монгол бичгийн хичээлдээ ёстой дургүй. Монгол бичиг гэхээр л сэтгэл санаагаар унаад, хий нь гарсан шаар шиг л болоод өгнө. Ямар учраас вэ?

Кирил үсэгт шилжээд оюуны байтугай нийгмийн хөгжил НОЛЬ/ТЭГ болов (Миний бодол)

Манай монголчууд түүхэндээ хамгийн их бичиг үсэгтэй явсан улс. Худам Монгол бичиг, Дөрвөлжин бичиг, Соёмбо бичиг, Тод бичиг, Вагиндра бичиг. Түүхэн хөгжлийн явцад эдгээр бичиг үсэг монголчуудын оюуны бадралын охь болж, тусгаар тогтнолын бэлгэдэл болж явсан үе бий. Өдгөө ч үүнийгээ хадгалсаар байна. Гэвч! Цаашид үүнийгээ хадгалж чадах нь уу?

Би Монгол хэлээрээ ярьсан!

Сонин, сонирхолтой хүмүүс их байх юм аа.
Монголчууд бүгдээрээ олуулаа болцгооё, олон хүнүүд байвал манай улс хөгжих гээд байна гээд л байдаг. Гэхдээ энэ уриалга арай л түргэдсэн болов уу гэж би бодох юм.